"Wikingowie" - Trevor Morris

"Wikingowie" - Trevor Morris

   „Wikingowie” to bez wątpienia jedna z najlepszych produkcji, jakie widziałam w życiu. Ta historia pochłonęła mnie całkowicie na całe sześć sezonów, nie nudziłam się ani przez chwilę, a aktorzy zagrali swoje role tak fantastycznie, że oddałam się tej opowieści całym sercem.

    W serialu mamy zderzenie kultur i religii od pogańskich wierzeń Wikingów po Chrześcijaństwo. Ciekawym wątkiem jest postać Athelstana, który porwany jako mnich z Lindisfarne, z czasem stał się najbliższym przyjacielem Ragnara Lodbroka-legendarnego króla Wikingów. Ich niezwykła więź, pełna pytań o bogów i sens życia, to jeden z najpiękniejszych elementów serialu.

    Mamy też Intrygi na dworze Wessex i niezapomniany popis aktorski Linusa Roache grającego króla Egberta, którego postać jest niezwykle inteligentna, przebiegła, a jednocześnie darząca Wikingów osobliwym szacunkiem. U jego boku błyszczy Judith (Jennie Jacques), której przemiana z uległej synowej w silną, decyzyjną kobietę na dworze była imponująca.

    W filmie mamy świetne sceny batalistyczne, realizm bitew rzuca na kolana. Największe wrażenie zrobiło na mnie zdobywanie Paryża-ta monumentalna skala, pomysłowość Wikingów i determinacja obu stron sprawiały, że oglądałam to z zapartym tchem. Również w pamięci zostaje bitwa z Rusianami, która chwyta za serce dzięki scenie z Björnem Żelaznobokim. 

    W całym serialu mamy galerię niesamowitych postaci: od magnetycznego Ragnara (Travis Fimmel), przez ambitnego króla Haralda (Peter Franzén), po mrocznego Ivara (genialnie wykreowanego przez Alexa Høgha Andersena) i odważnego Bjorna Żelaznobokiego (Alexander Ludwig). Nie można zapomnieć o kobietach: niezłomnej Laghercie (Katheryn Winnick), wiernej Torvi (Georgia Hirst) czy dumnej Gunnhild (Ragga Ragnars), która do końca zachowała godność królowej. Równie świetnymi postaciami są szkutnik Floki (Gustaf Skarsgård), Ubbe (Jordan Patrick Smith) oraz zdradliwy Rollo (Clive Standen). Warto też wspomnieć Jonathana Rhysa Meyersa, który grał Biskupa Heahmunda.

W momentach śmierci bohaterów autentycznie płakałam. Wikingowie dają ogromne wzruszenia. Całość dopełnia magiczna, wręcz hipnotyzująca muzyka zespołu Wardruna i Trevora Morrisa, która pozwala poczuć ducha dawnych bogów. Z Wikingami odbyłam podróż życia- od mroźnej Skandynawii, przez piaski Afryki, aż po Amerykę u boku Ubbe.

To była niesamowita, wielowymiarowa przygoda, którą polecam każdemu. Chętnie wrócę jeszcze do tego serialu.

10/10